Imagen de portada de Amazon
Imagen de Amazon.com

Estética da violencia: Jornalismo e producao de sentidos

Por: Tipo de material: TextoIdioma: Portugués Detalles de publicación: Brasil UNIMEP 2002Edición: 1raDescripción: 201 p. 21 cm x 14 cmISBN:
  • 8585541369
Tema(s): Clasificación LoC:
  • CDD303.23  G8
Nota de disertación: Ha um cuadro de Klee que se chama Ângelus Novos. Representa um anjo que parece querer afastar-se de algo que ele encara fixamente. Seus olhos estão escancarados, sua boca dilatada, suas asas abertas. O anjo da história deve ter esse aspecto. Seu rosto está dirigido para o passado. Onde nos vemos uma catástrofe única, que acumula incansavelmente ruina sobre ruina e as dispersa a nossos pés. Ele gostaria de deterse para acordar os mortos e juntar os fragmentos. Mas uma tempestade sopra do paraíso e prende-se em suas asas com tanta forca que ele não pode mais fechá-las. Essa tempestade o impele irresistivelmente para o futuro, ao qual ele vira as costas, enquanto o amontoado de ruinas cresce até o céu. Essa tempestade é o que chamamos progresso.
Etiquetas de esta biblioteca: No hay etiquetas de esta biblioteca para este título. Ingresar para agregar etiquetas.
Valoración
    Valoración media: 0.0 (0 votos)
Existencias
Imagen de cubierta Tipo de ítem Biblioteca actual Biblioteca de origen Colección Ubicación en estantería Signatura topográfica Materiales especificados Info Vol URL Copia número Estado Notas Fecha de vencimiento Código de barras Reserva de ítems Prioridad de la cola de reserva de ejemplar Reservas para cursos
Books CIC-UMAD General CDD303.23 G8 (Navegar estantería(Abre debajo)) V. 1 Ej. 1 Disponible 9000

Ha um cuadro de Klee que se chama Ângelus Novos. Representa um anjo que parece querer afastar-se de algo que ele encara fixamente. Seus olhos estão escancarados, sua boca dilatada, suas asas abertas. O anjo da história deve ter esse aspecto. Seu rosto está dirigido para o passado. Onde nos vemos uma catástrofe única, que acumula incansavelmente ruina sobre ruina e as dispersa a nossos pés. Ele gostaria de deterse para acordar os mortos e juntar os fragmentos. Mas uma tempestade sopra do paraíso e prende-se em suas asas com tanta forca que ele não pode mais fechá-las. Essa tempestade o impele irresistivelmente para o futuro, ao qual ele vira as costas, enquanto o amontoado de ruinas cresce até o céu. Essa tempestade é o que chamamos progresso.

No hay comentarios en este titulo.

para colocar un comentario.